Bepalen we zelf onze grenzen?

De grens bepalen bij het maken of beluisteren van muziek is denk ik wel de moeilijkste.
God zegt in Zijn Woord dat we ons moeten onderscheiden van de wereld.
Wanneer we soms opmerken dat er niet zoveel verschil meer te horen is maar dan nog, hoe ver kunnen we gaan?
God heeft ons muziek gegeven en ook kennis om muziek te maken.
Ook heeft Hij ons taal gegeven om te spreken en om ons verstaanbaar te maken, maar daar zit ook een grens aan. Satan heeft het al zover gebracht dat we vloeken en schuttingtaal gebruiken. Ook dat we God en mensen lasteren met woorden. Hier zijn we de grens overgegaan door satan te gehoorzamen.

God heeft ons ook eenieder wijsheid en talenten geven. Onze talenten kunnen we meten door een spelletje te doen waarvan we elkaar kunnen leren en bemoedigen. Je kunt zien hoe en waarmee God de mensen bedeeld heeft, ieder zijn of haar kwaliteiten die we mogen delen.
Satan maakt er iets anders van, hij overschrijd de grens, hij vindt dat we moeten wedijveren. Gaan voor de eer opdat we in onszelf kunnen roemen.
Als je mag beseffen wat Jezus gedaan heeft om de weg tot de Vader voor ons te openen, Hoe Hij met Zijn kinderen omgaat en dat we Hem zo nodig hebben kunnen we alleen maar roemen in Hem. Hem komt alle eer toe.
Satan wil dat we zelf de eer opstrijken en helemaal als er een mooi geldbedrag tegenover staat dan gaat het om de “heb”.

Ook heeft God ons liefde een seksualiteit tot elkaar gegeven. Dat heeft hij gedaan opdat we ons voort kunnen planten maar ook dat man en vrouw van elkaar mogen genieten.
Wat maakt satan ervan? Hoe overschrijd hij de grens? Hoererij, porno, incest en noem maar op waardoor ook echtscheidingen ontstaan.

God heeft ons geboden voor onszelf te zorgen en te onderhouden.
Dat we dat doen door middel van allerlei middeltjes, voornamelijk vrouwen, is geen probleem.
Maar waar is de grens? We luisteren naar satan en moeten ons als vrouw zodanig opmaken dat we verleidelijk zijn voor mannen, het liefst ook met de kleding. Helaas ook Christenen.

God geeft ons werk te doen voor onderhoud van ons leven en eventueel gezin.
Dit kunnen en dienen we te doen tot Zijn dienstbaarheid maar wat als we workaholic worden?
Dat is de grens die overschreden wordt door te luisteren naar satan. Ons werk met vaak daarbij het geld wordt belangrijker dan ons leven met het gezin en erger nog het even met Jezus.

Jezus zegt dat we een lichtend licht en zoutend zout moeten zijn tot Eer en Glorie van Zijn Naam.
Dat kunnen we op vele manieren zijn, in ons gedrag, ons werk, door het vertellen van het evangelie, de vrucht van de Heilige Geest dragen en uitdragen.
Satan kan er voor zorgen dat we er zo mee bezig zijn dat het ten kostte van onze gezondheid of ons gezin gaat. Zelfs zo erg dat het niet meer om God gaat maar om onszelf of andere mensen.

Zo zien we met alles wat God ons geeft dat satan het moet verpesten. Hij is de veroorzaker maar wij zijn verantwoordelijk.
Maar hoe zit het nu met muziek wanneer we God toezingen, waar ligt de grens?
We weten dat satan er de hand in heeft, of denk je dat hij de muziek ongemoeid laat terwijl hij verder alles wat God geeft, manipuleert?
Ik vind het zeer moeilijk te bepalen, of het nog wel tot Gods eer is.
Als ik sommige beelden van jongeren-dagen of aanbiddingsbijeenkomsten zie dan lijkt het als eerste om de personen die op het podium staan te gaan, ik noem het “spotlight-lovers. Daarbij staat iedereen al te springen en te dansen op de muziek zonder er maar een woord tot God gezongen is.
Ik vraag me dan af, gaat het om de kick of om God de eer en de lof toe te zingen?
Eenieder die Jezus kent als zijn Heiland en Verlosser ontvangt in een oprecht leven de Heilige Geest. Die weet en voelt in zijn hart wanneer er iets fout gaat maar dat kunnen we wegdrukken.
De “kick” die we krijgen, is hij wel van God? In de popwereld gaan de mensen ook al uit hun dak door de muziek, ook zonder dat er een woord gezongen is. Laten we ons niet misleiden dat satan deze muziek voor het gevecht in de Hemel gemaakt heeft dat was andere muziek. Dit zegt Gods Woord over Lucifer (Satan) in (Jesaja 14:11-13).
Je rijkdom en je muziek zijn met jou verdwenen. Voortaan zijn wormen je matras en larven je deken. Morgenster, zoon van het ochtendlicht, wat ben je diep gevallen! Jij die over de volken heerste, bent neergeslagen.


Ik heb een tijdje gehad dat ik ook heftige muziek mooi vond, niet heel heftig hoor, ik ben nooit uit mijn dak gegaan. Op een dag begon ik te twijfelen of het wel goed was en bracht het bij God. Aan God vroeg ik of het nu om Hem ging of om de muziek en vroeg Hem mij hierbij te helpen. Als het om Zijn Eer gaat helpt God altijd en bracht me terug naar normale muziek. Er ging een tijdje overeen en het heftige ging er steeds meer af. Nu vind ik het vreselijk om er naar te luisteren en ken mijn grenzen. Ook orgelmuziek vind ik vreselijk maar dat is denk ik persoonlijk. Maar...wat is nu “normale” muziek, waar ligt de grens? Ik weet het niet, alleen voor mezelf weet ik het, door God Zelf bekend gemaakt.
Daarom is het van belang om altijd te vragen “Vader wat wilt U dat ik doen zal”. En te volharden in een antwoord.